Również dość popularna odmiana, podobna do pokera Texas Hold’em. Pierwszą i podstawową różnicą jest fakt, że zamiast dwóch kart własnych każdy z graczy otrzymuje ich po cztery. Są one oczywiście niewidoczne dla pozostałych graczach. Następne rundy licytacji niczym nie różnią się od gry w Texas Holdem, czyli flop, turn, river. Kolejną różnicą między tymi dwoma odmianami jest ograniczenie, że należy użyć do skompletowania układu dokładnie dwóch kart własnych oraz trzech kart ze stołu.
Inna wersja Omahy – tzw. gra Hi – Lo posiada jeszcze większą różnicę i bardzo ciekawą modyfikację w rozgrywce. Każde rozdanie oprócz osoby z najwyższym układem , wygrać może również gracz z najlepszym niskim układem kart. W takiej sytuacji pula jest dzielona pół na pół. Gdy zdarza się sytuacja, że żaden z graczy nie będzie miał niskiego układy, wtedy całą pulę wygrywa najlepszy z graczy. Najsilniejszy układ jest dobierany zgodnie ze standardową hierarchią pokerową . Dobieranie do niskiego układu jest bardziej skomplikowane. Musi on zawierać karty niższe lub równe 8, jednak nie może wśród nich być żadnej pary. Warto mieć na uwadze, że strit as-pięć jest najlepszym najniższym układem.